Printable versionAmazing Australia
2012-03-21


Onze trip naar Albany is niet bij een paar dagen gebleven, we hebben er een maand van gemaakt!!! En zelfs nog centen verdient ook! Dat is het fijne van geen vast plan hebben tijdens je reis.

Woensdag 15 maart zijn we terug gegaan naar mijn tantes huis in Toodyay. Daar hebben we haar Toyota busje even een grondige schoonmaakbeurt gegeven. Mijn tante heeft een hele grote schuur met onder andere allemaal hele handige kampeerspullen die we mee konden nemen. Ook kwam de buurvrouw nog even langs en van haar kregen we een tent, grote koelbox, tafel en bedjes mee. Niks geen primitieve campingtrip!

Vrijdag was het dan tijd om te vertrekken. Onderweg nog even gestopt om wat boodschapjes te doen. Rond 5 uur kwamen we aan in Australind waar we een gratis kampeerplekje vonden. Het was eigenlijk gewoon een parkeerplek, maar bij het water en met een toiletje en een bbq. Dat heb je trouwens bijna in elk dorpje hier; een park met speeltuin, picknicktafels, schone toiletten en gratis bqq's!
Ondanks dat er hele harde wind stond hebben we een heerlijk maaltje kunnen maken en daarna nog even gordijntjes gebouwd zodat we lekker konden slapen in onze zelf gefabriceerde campervan. Dat ging allemaal zeer goed, tot we ons doodschrokken omdat heel vroeg in de ochtend de sproeiers aangingen en wij per ongeluk onze auto tegen zo'n sproeier hadden aangezet. Wijnand snel de auto verplaatst en weer even verder slapen.
Dag twee zijn we naar Dunsborough gereden, op zoek naar een baan. Wij wilden het liefst iets van fruit plukken of ander 'boerderijwerk' doen.
Helaas niks kunnen vinden, maar wel 2 nachten op een fijne camping gestaan en wederom hele lekker maaltjes gemaakt. Ondanks dat het hier zo duur is en we natuurlijk eigenlijk aan het kamperen waren, hebben we zo goed voor onszelf gezorgd. Als ik er nu weer aan denk loopt het water me in de mond. De foto's komen allemaal op internet!

Margeret River was de volgende bestemming, maar niet voor we een van de bekende caves hadden bezocht en onderweg af en toe stopte bij hele mooie stranden.
In Margeret River meteen op zoek naar een baan. Helaas is Margeret River zeer bekend onder backpackers omdat er veel wijngaarden zijn en er dus een heleboel druifjes geplukt moeten worden. We kwamen daarvoor op een wachtlijst terecht. We kregen daarbij de tip om s' ochtends gewoon te komen, omdat er soms mensen niet op komen dagen en dan hebben ze mensen van de wachtlijst nodig. 
Hadden wij even de pech dat in Margaret River de backpackers nog eerder beginnen dan de dolfijnen op Bali. Wij dus de volgende dag om 4.00 uur onze wekker en op naar dat kantoortje. Helaas hadden zo'n 30 andere hetzelfde advies gekregen en was er niemand extra nodig. Om 6 uur lagen we dus weer in ons bedje om nog even wat slaap in te halen. Dat deden we de volgende 2 dagen weer maar helaas geen geluk en toen waren we er ook klaar mee. 3 keer vroeg op en niks verdiend, dat kan natuurlijk niet. Nog even genoten van Margeret River, de prachtige stranden, een doolhof bezocht en wijn geproefd en toen verderop met het busje om ons werkgeluk daar te beproeven.

We kwamen uit in het dorpje Denmark en binnen een uur hadden we werk voor de volgende twee dagen en een fijne camping gevonden. De volgende ochtend vroeg op om naar de wijngaard te rijden waar we moesten werken, voor het eerst weer sinds 3 maanden. En het beviel eigenlijk heel goed. Druiven plukken is heel relaxed werk, niet echt goed voor je rug, maar we werden betaald per uur en niet per kilo, dus dat zorgt voor iets minder druk. En omdat je ieder aan een kant van de druivenboom staat kan je lekker kletsen met hele verschillende mensen. Want niet alleen backpackers doen het, ook gepensioneerde, parttimers en ander locals. Alle mensen zijn hier zo aardig en geinteresseerd, heel gezellig. 
We kregen van iemand de tip om een aantal wijngaarden langs te rijden om te vragen of zij nog mensen nodig hadden. Dus in ons busje langs de wijngaarden en bij een aantal ons nummer achter gelaten. En jawel, dag drie (zaterdag) werden we gebeld door 'Rickety Gate' of we konden helpen.
Daar hebben we daarna ook nog een aantal dagen geplukt en dat was ook echt de leukste plek om te werken. De mensen van Rickety Gate waren zo vriendelijk, relaxed en grappig. We voelden ons daar heel erg welkom en thuis. Wijnand heeft ook nog een hele wijnproefsessie gehad, dus die ging hikkend de deur uit. We kregen na afloop ook nog een mail dat ze ons zo'n leuk stel vonden en met 'all the best wishes'. Heel leuk.
Zondag waren we lekker vrij en maandag en dinsdag hebben we weer gewerkt. Ook maar even een bankrekening geopend waarop we al onze centjes kunnen innen. Na het werk vooral lekker relaxen, boekje lezen, spelletje spelen en genieten van het kamperende leven. Vooral de mooie sterrenhemels was een genot.

Woensdag geen werk dus op naar 'the Valley of the Giants', een gebied met hele grote, hoge bomen en een tree-top-walk. Daarna door naar de kust waar we the Elephant Rocks hebben gezien. 
Donderdag  zijn we naar Albany vertrokken, de plek waar we eigenlijk naartoe wilden. De stad zelf ligt heel mooi om een heuvel vlakbij de kust, maar verder viel het eigenlijk een beetje tegen. Er was niet veel te beleven. Daarom maar teruggereden naar Cosy Corner, tussen Denmark en Albany in, waar een gratis kampeerplek in aangelegd aan een prachtig strand. Daar hebben we bijna een week gezeten, waarvan we nog 2 dagen hebben gewerkt bij Rickety Gate. 

Verder hebben we nog gezien waar Antartica zich los heeft gelaten van Australie, genoten van het strand en onszelf af en toe verwend met lekker wijn, een zakje chips of bananen-chocoladepannenkoekjes:).
Ook werden we meegevraagd door een gezinnetje om de cliffs bij Shelley Beach te bekijken (donderdag 8 maart).  Dat wilden wij wel, maar het werd heel anders dan we hadden verwacht. Bij die cliffs kom je namelijk niet zomaar. Met hun 4x4 truck konden we over een zandweg. Dat was hard werken en goed vasthoudem want we werden omhoog en omlaag geschud en naar rechts en naar links... heel gaaf. Zoiets hadden we nooit kunnen doen met ons busje, hoe fantastisch die ook is. Aangekomen bij de cliff zijn met met z'n alle op onze buik gaan liggen om zo'n 70 meter naar beneden te kijken en de woeste zee te zien. 
Daarna door naar een heel pitoresk strandje, waar we, nadat we om een grote rots heen waren gelopen, drie zeehondje zagen zwemmen. 
Daarna nog even mensen zien hanggliden (met een parachuut van een rots afspringen) en gekeken hoe ze lekker aan het zweven waren. 

Toen het werk een beetje op was en we alles wel gezien hadden was het tijd om weer door te gaan (9 maart). We reden richting Mt Barker, maar onderweg ons plan gewijzigd en doorgereden naar het stadje Manjimup. Eigenlijk waren we van plan nog even een weekendje te relaxen en dan terug te gaan naar mijn tante, maar we vonden wederom binnen een uur een baan op een 'fruitfarm', waar we gegarandeerd 5 dagen, 8 uur konden werken. Met het beeld van de hoeveelheid centjes die we konden ophalen konden we dit natuurlijk niet laten liggen.  

Maandag konden we beginnen. Het werd een hele dag peren plukken. Echt heel zwaar werk. Je hebt een soort buiktas om je schouders waar je de peren in doet. Als die vol is leeg je het in een hele grote krat. En dat de HELE dag. Onze schouders waren echt overleden aan het eind van de dag en onze armen vol met krassen. Dit was het vooruitzicht voor de hele week?!?

Godzijdank waren woensdagmiddag alle peertjes geplukt (anderen waren al 3 weken bezig) en was het tijd voor andere klusjes. Wijnand en ik kregen de taak om matten onder de appelbomen los te maken. Die liggen daar zodat de zon daarop reflecteerd en zo een mooie kleur geeft aan de appels. Deze matten zitten vast met pinnen die er dus allemaal uit gehaald moeten worden. Dit hebben we woensdag en donderdag moeten doen. Op onze knietjes onder de boompjes met een hamer en losmaken maar. Ook heel zwaar werk, maar alles beter dan peren plukken. 
Donderdagmiddag kwam het hoogtepunt: we gingen de matten oprollen met een machine en ergens anders weer uitrollen. Dat is natuurlijk niet zo bijzonder; het leuke was dat we ons mochten vervoeren op een quad. Wijnand natuurlijk een blij man.
Toen de matten opgerold en uitgerold waren moesten ze, inderdaad, weer vastgemaakt worden met alle pinnen die we er net uit hadden gehaald. Wederom dus weer op onze knietjes onder de appelbomen met onze hamers. Vrijdagmiddag mochten we nog even pompoenen rapen en toen zat de week er alweer op. Met krassen op onze armen en benen, vreselijke spierpijn aan schouders en bovenbenen en hele vieze kleren op naar de winkel om voor onzelf een heerlijk stukje vlees te halen van de slager en een lekker toetje toe, want dat hadden we wel verdiend! (We hadden het er al over gehad dat we eigenlijk iets meer moeten sporten, nu dat dus een week fulltime gedaan te hebben, hoeven we daar niet meer aan te denken de rest van de reis :)!)
Zaterdagochtend voor de laatste keer chocoladepannenkoekjes met banaan gegeten, alles ingepakt en op naar Toodyay. 

Dinsdag vliegen we naar Sydney waar we eerst Wijnands verjaardag gaan vieren en dan hopelijk nog heel veel meer leuke Australische avonturen gaan beleven. 
Adventure: Our adventure
Location, country: Sydney, Australia, none
Visited: 2628 times
Last edited on: 2012-03-21 05:48:05
Created: 2012-03-21 05:48:05

Comments

Marge wrote on May 2nd, 2016 at 00:15:10 (UTC) :
It's a relief to find soonmee who can explain things so well
Anneke en Tom wrote on March 21st, 2012 at 09:54:48 (UTC) :
Hoi Wijnand en Willeke,

Leuk verhaal zeg! Bracht gelijk weer herinneringen naar boven van Australie. Wat lijkt dat al weer lang geleden.
Geniet lekker van Sydney en we zijn benieuwd naar de foto's! Wijnand, alvast Happy Birthday!! Nog een paar uurtjes en dan ben je jarig. Have fun!!

Dikke kus van ons