Printable versionFrom Asia going Down Under
2012-02-13

Dag allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden dat we wat van ons hebben laten horen.
Dus hier weer even een update. Ditmaal niet meer vanuit AziŽ, maar van uit het o zo warme AustraliŽ.
Maar we gaan eerst nog even terug naar Bali.

Na ons laatste verhaal zijn we voor een aantal dagen naar Lovina gegaan.
Lovina is een plaatsje in het Noorden van Bali. De voornaamste reden dat men hierheen gaat is om s ochtends vroeg met allemaal kleine bootjes de zee op te gaan om dolfijnen te kijken. En dat was ook een van de redenen dat wij hierheen gingen.

Na een 3 uur durende rit door de bergen van Bali naar de andere kant van het eiland kwamen we aan in Lovina. Daar vonden we een klein bungalowtje vlak bij het strand voor niet veel. Een mooi rustig plekje, weer wat anders dan in de drukte van Kuta. Diezelfde dag hebben we nog een tripje geboekt voor de volgende dag; heel vroeg in de ochtend dolfijnen kijken en s middags naar een eiland om te gaan snorkelen ( Wil), en te gaan duiken ( ik)..
Die avond nog een lekkere maaltijd gegeten en wat gedronken, en toen vroeg naar bed, want de volgende ochtend moesten we om half 6 alweer op om de bootjes in te gaan voor de dolfijnen.

De volgende ochtend keurig om 5:30 t wekkertje en wij fris en fruiti.... Naja... Wij de bootjes in.
Toen we bij de zee aankwamen viel het me meteen op dat deze er wel wat wilder uit zag dan toen ik hier 4 jaar geleden was met school. Maargoed dat ik deze keer geen kater had.
Na een halfuur gevaren te hebben gaf onze kapitein het op en keerden we terug naar t strand. Helaas geen dolfijnen.†
Misschien kwam dit door de vrouw die voor ons zat, en die blijkbaar wel een kater had en de halve boot onder kotste.....
Gelukkig hadden we afgesproken dat als we geen dolfijnen zouden zien, we de volgende dag gratis mochten.†
Toppertje.... Morgen weer de wekker†om 5:30!

Terug bij het hotel snel wat ontbeten en toen werden we alweer opgehaald met een busje om naar het eiland te gaan.
Na een rit van een uur en een boottochtje van 30 minuten kwamen we aan bij onze duikspot.
Hier heb ik twee mooie duiken gemaakt. Het was alweer een tijdje geleden, maar we zijn allemaal weer heelhuids boven gekomen en weer een mooie ervaring rijker. Een aantal mooie nieuwe vissen gezien die ik weer kan doorstrepen. Waaronder de reef shark en een grote octopus.

Die avond hebben we heerlijk gegeten bij t restaurant bij onze bungalow onder het genot van een paar heerlijke cocktails en een voorstelling van traditionele Balineese dans. We konden het helaas niet te laat maken, want de volgende dag moesten we weer vroeg op voor de dolfijntjes.

En weer keurig wakker om 5:30 uur. Dit keer iets minder fris en fruitig door de cocktails, maar we stonden paraat.
Toen kwam onze vriendelijke vriend de kapitein aanlopen met de mededeling dat de zee te wild was om te varen en dat we dus geen dolfijnen gingen bekijken vandaag, maar dat als de zee morgen goed was, dat we dan meekonden.
Primaaa............

De dag zelf hebben we rustig doorgebracht in het stadje en bij ons huisje.
De volgende ochtend de wederom vroeg de wekker, nu 5:45 uur. Dit keer niet uit bed gegaan, want we hadden al gezien dat de zee nog te wild was om te varen.
Dus helaas geen dolfijnen gezien! Maar in Lovina wel heerlijke rust gehad en de mooie onderwaterwereld mogen bezoeken.

De dag erna vertrokken we en zouden we naar Bedegul gaan, een plekje hoog in de bergen. Daar eenmaal aangekomen was het er grauw, koud en totaal uitgestorven. Een beetje met onze ziel onder onze arm rondgelopen maar eigenlijk wilden we daar alletwee niet lang blijven. Dus de eerste de beste auto aangehouden, ons bezoek aan Bedegul verkort tot een stop van 15 min, en gratis opweg naar Kuta. De lift kregen we van een hele aardige Balinees, die ons weer naar Denpasar bracht. Van Denpasar zijn we naar Kuta gegaan en hebben daar weer een mooi hostel voor onszelf gevonden.

Na drie dagen gesurfd en gerelaxed te hebben, hebben we de boot naar Lembongan gepakt, een klein eiland aan de zuid / oost kan van Bali.
Op de boot naar Lembongen zaten ook vier Engelse. Met hun hebben we samen een plek gezocht om op Lembongan te verblijven.
Uiteidelijk kwamen we aan bij een vrij nieuwe accomodatie dat gerund werd door drie vrienden. Tot op nu met stipt de beste plek waar we de laatste 2 maanden hebben geslapen. De jongens waren zo gastvrij en vriendelijk en zo enthousiast en behulpzaam, echt zeldzaam. En dat op een eiland waar ze geen verharde wegen kennen, maar 3 autos rijden en geen pinautomaat is. Super.
Ook met de Engelse konden we het goed vinden. We hebben dan ook samen onze dagen doorgebracht op het eiland.

Onze eerst avond kwam een van de jongens van de accomodatie naar me toe, en liet me twee mooie, verse tonijnen zien. Hij had deze bij de lokale visser gekocht en wou deze graag voor ons klaarmaken op traditionele wijze. Dit lieten wij ons uiteraard geen twee keer zeggen en schoven met z'n allen aan tafel.
Terwijl Wil gezellig zat te kletsen met onze nieuwe vrienden was ik erg geÔtresseerd in de manier waarop deze heerlijke vis werd klaargemaakt.
Allereerst werd deze gevileerd door opa, terwijl ik met Gock Gick de gril aan probeerde te maken.( zie fotos).
In de keuken was de rest van de familie bezig met het maken van echte klassieke Lembonganse sambal.
Nog geen 40 minuten later werd alles geserveerd. En ik kan je zeggen, nog nooit heb ik, of een van mij mede tafelgenoten, zo'n lekker stukje vis gehad. Het was niet de vis alleen, maar de hele beleving van in de tropen zitten op een back-to-basic eiland met een groep nieuwe vrienden. Super.
De rest van de dagen hebben we vooral op en onder het surfboard doorgebracht. Daarnaast hebben we nog het eiland rondgefietst en heb ik Wil een keer moeten redden vanuit het water, toen ze niet meer vooruit kwam in de stroming. Zij heeft dan ook het surfen Definitief opgegeven.

De laatste week hebben we weer op Bali doorgebracht.
Heb ik nog een aantal keren gesurfd en hebben nog een brommer gehuurd en ons door het malle verkeerd van Bali geworsteld. Daarbij ook nog een politie agent omgekocht die ons aanhield.
De laatste dag hebben we op het strand doorgebracht met onze vrienden en hebben we ( alsof ze wist dat het onze laatste dag was) de mooiste zonsondergang tot nu toe gehad. Heerlijk met onze Balineese vrienden en een koud potje bier.†

De dag erna vlogen we om 1 uur naar Perth. Een mooi stuk van onze reis weer afgesloten ( Azie ) en op naar ons volgende avontuur.
In Perth werden we opgehaad door Ardi, de tante van Wil. De eerste paar dagen hebben we bij haar doorgebracht in Toodyay. Een klein, heel klein plekje buiten Perth. Hier hebben we wel gelijk kennis mogen maken met de heerlijke Australische steak, toen Ardi ons die avond mee uiteten nam om de verjaardag te vieren van Trevor, de vriend van Ardi.† Wat kan een stukje vlees toch weer lekker smaken na 2 maanden rijst, ongelooflijk.

De dag erna heeft Trevor ons een dag meegenomen en ons de omgeving rondom Toodyay laten zien. Veel land, heel veel land en hier en daar een klein plaatsje. Zo anders als waar we de laatste maanden hebben doorgebracht.

Inmiddels zitten we alweer een paar †dagen in Perth, bij de neefjes van Wil. Al een tour door de stad gemaakt, en gister op een zondagmiddag de band van een jongen die we ontmoet hebben in Vietnam zien spelen in een park in Perth tijdens een picknick. Genieten hier.
Vandaag een lekker dagje strand en van de week gaan we met een busje van Ardi een paar dagen rijden richting Albany.

We genieten nog volop en vervelen ons geen moment.
We hebben super genoten van Azie, maar zijn blij dat we weer enigzins incognito door het leven kunnen en er geen fotos meer van ons gemaakt worden:)

Spreek jullie snel
Adventure: Our adventure
Location, country: Australie, none
Visited: 1876 times
Last edited on: 2012-02-14 08:03:36
Created: 2012-02-13 12:22:39

Comments

Maralynn wrote on May 1st, 2016 at 20:01:25 (UTC) :
We need a lot more intighss like this!
Your name miep van den Hoek wrote on February 20th, 2012 at 19:10:49 (UTC) :
... Nou Luitjes, leuk dat jullie nog steeds zo genieten en dan nog dat heerlijke weer, dus wat wil je nog weer,Hier bij de familie gaat
alles nog z'nn gangetje. Wij wachten nu op mooi lenteweer, daar hebben we allemaal zin in. Nog veel plezier de komende tijd
Gr. en veel liefs oma
Tuur & Saar wrote on February 14th, 2012 at 16:41:58 (UTC) :
Ello Mr Winnen en Mrs Willy,

Je kan wel schrijver worden Win. Je schrijft beeldend en ik ben dan ook fucking jaloers op jullie, geniet elke minuut want voor je het weet zijn jullie weer terug.
Gezellig dat Trev er ook is ;)

kus van ons