Printable versionThe Hobbit
2011-12-09

Click to enlarge
De Hobbit, het kinderboek van J.R.R. Tolkien, dat hij ooit voor z’n eigen kinderen geschreven heeft, is nu ondertussen wereldwijd bekend aan het worden. Allereerst natuurlijk door de Ring-triologie (Lord Of The Rings) die hier in Nieuw Zeeland opgenomen is en eigenlijk een vervolg is op de Hobbit. Ten tweede omdat De Hobbit, ‘as we speak,’ nu hier, in dit prachtige land, opgenomen wordt!
In den beginne wisten wij niet dat De Hobbit opgenomen werd in dit prachtige land maar al snel hoorden we van onze chauffeurs tijdens het liften, dat ze bezig waren met filmen. Eerst op het Noord- Eiland waar ze een echte ‘hobbit-town’ gemaakt hebben, en daarna op het Zuid-Eiland. Het grappige is dat we, onbewust, de filmcrew aan het volgen zijn. De eerste keer dat we hoorden dat ze in de buurt waren was in Nelson. We waren toen net op het Zuideiland aangekomen. De tweede keer dat we over ze hoorden was in Queenstown. Orlando Bloom was op hetzelfde moment ook in Queenstown! Natuurlijk niet in een hostel maar vast in een super deluxe hotel. Helaas geen glimp van hem opgevangen.... De derde keer was in Te Anau Downs. Hier ben ik met de Milford Sound cruise-bus langs gereden... net een dagje te laat. De vierde keer was bij Lake Wanaka waar ze ook nu weer net voor onze aankomst vertrokken waren.

Zoals jullie lezen helaas geen glimp van leuke acteurs in actie op kunnen vangen maar wel veel van de omgeving gezien waar ze gefilmd hebben. Ben benieuwd of we straks nog wat herkennen als we de film zien... Het zal alleen nog wel even duren voordat de film in de bioscoop komt dus hebben we het boek gekocht :-) . Tom had het laaste boek uit de boekwinkel (lekker populair) en zit zowaar De Hobbit te lezen!! Ik kan jullie vertellen: hij heeft hier nog geen leesboek in zijn handen gehad. Nou het staat op de film, als bewijs.

Genoeg over de Hobbit. Al moet ik zeggen dat wij ons af en toe ook ‘hobbits’ voelen tussen al die gigantische bergen en bomen en alle wandelingen die we doen en de afstanden die we afleggen ;-) .

Te Anau hebben we ondertussen al weer ruim een week achter ons liggen. Liften naar Lake Wanaka (ong. 200 km) was vlot gegaan. Uiteindelijk hebben we die dag 5 verschillende liften gehad, van allemaal mannen. De vrouwen stoppen toch minder snel voor je. ’s Middags zijn we in Wanaka gestopt en hebben we een bezoekje aan Puzzle World gebracht en ’s avonds lekker van een maaltijd bij de Subway genoten met mooi uitzicht op het meer en de bergen. We hadden een klein gezellig hostel en we hadden een privé kamer, wat ook wel eens lekker is.

Het liften ging ons de volgende dag voor het eerst wat minder goed af. Naar Lake Hawea (12 km verderop) was het geen probleem. Toen we daar afgezet werden bleek Ty (uit Texas, US) daar al twee uur stond te wachten op een lift!.... Na ong. een uurtje met z’n drieën gelift te hebben (wij stonden iets verderop), besloot Ty een stukje te gaan lopen. Ik hoopte stiekem dat wij dan wat meer kans zouden maken... Na nog zo’n drie kwartier tot een uur wachten kwam Joe langsgereden. En jawel, we hadden een lift te pakken :-) . We zijn wel zo vriendelijk geweest om ook Ty, die al een paar km gelopen had, op te pikken.

Samen zijn we richting de Westkust gereden. Onderweg nog op een paar mooie plekjes gestopt voor mooie kiekjes. Joe had zelf een hotel in Haast geboekt maar heeft ons nog voorbij Haast op een parkeerplaats met mooi uitzicht afgezet, waar een hoop mensen stoppen. Zo ook twee franse meiden met hun camper. Gelijk gevraagd of ze ruimte hadden voor 2 of 3 lifters. En jahoor, weer een lift te pakken. Dit keer naar onze eindbestemming: Fox Glacier. Daar aangekomen een leuk hostel uitgezocht en daarna gelijk de gletsjer tocht voor de volgende dag geboekt. ’s Avonds in het hostel nog heerlijk in de Jacuzzi gezeten.

De volgende dag ben ik samen met Ty, onze medelifter uit Texas, de Fox Glacier opgegaan. Tom wilde de gletsjer niet op en is die dag bij het hostel gebleven. Samen met Ty en nog 5 anderen en de gids, hebben we een dagtocht gedaan. In totaal hebben we 4 uur op het ijs gelopen met ijzers om de bal van onze voet gebonden. De gids zocht zijn eigen weg over het ijs door met een pikhauweel trappen uit het ijs te hakken. Hij heeft ons hele gave dingen laten zien. Van ijsspleten tot watervallen en kraakhelder blauw ijs. Het was een bijzondere tocht. Foto’s van deze dag staan al op www.lostonearth.net.

Terug in het hostel was Tom weer koekjes aan het bakken :-) . Het is een heerlijk recept en een leuke manier om onze aardige chauffeurs op wat lekkers te trakteren! ’s Avonds nog een filmpje in de ‘bioscoop kamer’ gekeken samen met Ty en foto’s en mailadressen uitgewisseld. We hebben ondertussen al een behoorlijk netwerk opgebouwd.

Zaterdag 3 december zijn we verder langs de Westkust omhoog, naar het Noorden, gegaan. Fox Glacier is maar een klein dorpje en we stonden dan ook om 9.00 langs een ietwat verlaten weg. Maar... om half 11 werd ons geduld beloond en bleek het meer dan de moeite waard geweest om te wachten. Een lift tot onze eindbestemming: Greymouth. En bovendien nog veel onderweg gezien wat toch vaak afhankelijk is van wie er achter het stuur zit. We werden opgepikt door een NL jongen uit Venlo. We zijn onderweg nog bij de Frans Jozef Glacier gestopt en hebben hier een korte wandeling gemaakt en Tom heeft daardoor nog de kans gekregen om ook nog even op het ijs te staan. Verder zijn we nog bij Hokitika gestopt.

Hokitika staat bekend om de Jade steen, een greenstone. Dit is een bepaalde groene steen die in de rivier en mijnen gevonden wordt, in kleine stukken gehakt en tot sieraden gemaakt wordt, om dan verkocht te worden voor aardig wat geld. We zijn in Hokitika naar het museum geweest en naar een fabriek waar ze de stenen tot sieraden omvormen en waar ze die ook verkopen. Aan het eind van de middag hebben we in Greymouth een hostel gezocht voor de komende drie dagen.

Zondag 4 december zijn we naar Punakaiki gelifd en hebben we daar de Pancake Rocks gezien. De naam is ontstaan door de vorm van de rotsen die door de regen, de wind en de zee, de vorm van een stapel pannenkoeken aangenomen heeft.
De dag erna was een ingelaste relaxdag. Even niet te veel reizen en doen is ook wel eens lekker. We zijn allebei naar de kapper geweest en we hebben wat dingen voor onze verdere reis uitgezocht. We hadden gratis internet tot onze beschikking waar we veel gebruik van hebben gemaakt. We hebben onder andere een auto in Amerika gehuurd voor de eerste twee weken daar en een vlucht van Denver naar Miami geboekt. ’s Middag hebben we..... Koekjes gebakken!! In het hostel maken ze elke dag rond 16 uur wat lekkers voor de gasten en we waren in gesprek geraakt met degene die daar voor zorgt en toegestemd om ons recept uit te proberen. De baas heeft voor de ingrediënten gezorgd en samen met wat Wwoofers hebben we aardig wat koekjes gebakken met een stukje chocolade als topping. En het was een succes! Na 1,5 uur waren alle koekjes verdwenen in de buikjes van de hostelgangers. En de koekjes zullen in de toekomst nog vaker gemaakt worden :-) .

Dinsdag 6 december was het weer tijd om verder te trekken. Onze bestemming was deze keer de Arthurs Pass. Deze pas loop van ong. Greymouth naar Christchurch, dwars over het midden van het land, door de bergen. Het plan was om daar een wandeling te gaan maken. Maar zoals plannen nog wel eens willen veranderen (vooral als je aan het liften bent), zijn we deze dag helemaal niet in Arthurs Pass (dorpje) aangekomen. Waar we wel beland zijn? In Arahura. Een héél klein dorpje tussen Hokitika en Greymouth. Hoe is dat nou gekomen?

Dat lezen jullie volgende keer!
Kiora.
Adventure: Journey around the world
Location, country: Christchurch,  New Zealand
Visited: 5772 times
Last edited on: 2011-12-09 06:30:48
Created: 2011-12-09 06:30:09

Comments

Dilly wrote on May 2nd, 2016 at 03:31:39 (UTC) :
I di'ndt know where to find this info then kaboom it was here.
Raza wrote on August 6th, 2013 at 23:42:43 (UTC) :
Wow I must confess you make some very trnhecant points.