Printable versionChocolate festival!
2008-07-23

Chocolade Festival Dunedin
Click to play movie
2008-07-14

Lieve allemaal!!

Vorig weekend zijn Tom en ik naar Dunedin afgereisd voor een chocolade festival!!!
Dat kon ik natuurlijk niet missen. Zaterdag hebben we om 8 uur de ferry naar de overkant genomen, waarna we in Picton natuurlijk avontuurlijk gingen liften. De eerste rit bracht ons naar Blenheim, zon 30 km verder. Maar gelukkig kregen we hier al gauw weer een lift in een pickup, die helemaal door naar Christchurch ging. Dat was echt mazzel hebben. Alleen was er niet echt een ruime achterbank... waardoor ik dus met mijn benen in mijn nek (beetje overdreven hoor) zon 300 km heb gezeten. Tom had mazzel en kon voor in zitten. Onderweg zijn we wel een keertje gestopt om naar de zeehonden te kijken, die lui op de rotsen van het strand lagen. Was wel een mooi gezicht.

In Christchurch hebben we eerst een hostel opgezocht...en daarna zijn we heerlijk uit eten geweest bij een Japans Koreaans restaurant. Het eten zag er een beetje apart uit, maar was heerlijk en ook heel erg veel!! Tot slot gingen we natuurlijk een pub in om Rugby te kijken... maar ik was zo moe dat ik tegen het einde van de wedstrijd een beetje in slaap ben gevallen. Tom heeft in elk geval wel genoten van zijn wedstrijd...hij kan zich behoorlijk inleven.

De volgende ochtend zijn we op tijd opgestaan en met de bus naar de State highway gegaan, zodat we in elk geval een beetje uit het centrum waren. We moesten natuurlijk wel een stukje lopen. De eerste lift die we kregen bracht ons wat verder buiten de stad, vlakbij een benzinestation. Gelukkig hoefden we niet zo heel lang te wachten op onze volgende rit, in totaal hebben we ongeveer 5 liften gehad.

De een na laatste rit was het leukste. De rit bracht ons 20 km verder, waar dat precies was ik heb geen flauw idee...maar de rit was geweldig... Er was namelijk een man met zijn zoontje gestopt, maar ze waren in een pickup truck, en er was dus geen ruimte meer in de auto... wij dus achterop geklommen!! Onwijs koud, maar wel heel erg gaaf! Nadat hij ons had gedropt besloten Tom en ik dat de volgende lift de laatste zou zijn, omdat het al donker begon te worden. Met onwijs veel mazzel stopte na nog geen 5 seconden al een auto voor ons... en raad eens ze gingen in 1 keer door naar Dunedin! Ik was daar echt onwijs gelukkig mee...wist ik in elk geval zeker dat we op tijd zouden aankomen!!

Ze dropten ons bij een verlaten hostel in Dunedin... wij dus op zoek gegaan naar een andere... met wat hulp vonden we een klein hostel ergens in het centrum. We zijn nog even de stad in gegaan om in een Ierse pub te genieten van een biertje, wedges en live muziek. Daarna zijn we lekker in het hostel een filmpje gaan kijken en daarna heerlijk naar bedje toe. We hadden mazzel met onze kamer, want we waren de enige!! En we hadden zowaar een dubbelstabelbed...we konden dus lekker met zn tweeen in 1 bedje!!

Maandag was het natuurlijk de belangrijkste dag...want de Jaffarace was on!!! Ik heb hier zo onwijs naar uit gekeken. Na lekker te hebben uitgeslapen zijn we naar de steilste straat van de wereld gewandeld. Overal werden chocoladerepen uitgedeeld... GEWELDIG... En er waren heel wat mensen op de Jaffa race afgekomen en er waren veeeeel kinderen. We hebben ongeveer een half uurtje langs de hekken gewacht tot het grote moment! En ik vond het een geweldig gezicht....het is echt iets dat je gewoon een keer gedaan moet hebben...snoepjes van een heuvel af zien rollen... Daarna hebben we eerst nog even bij een kraampje een broodje spek gehaald voordat we weer verder moesten naar de Cadbury factory!

Het duurde oneindig voordat we eindelijk aankwamen en ik wist natuurlijk helemaal niet waar ik was, maar gelukkig weet Tom dat altijd perfect! Ookal stuur ik heb af en toe de totaal verkeerde richting op...Een collega van mij die toevallig ook in Dunedin was ging met ons mee naar de Cadbury rondleiding. En natuurlijk kregen we tijdens de rondleiding weer veel chocolade reepjes!!! En Tom houdt niet zo heel veel van chocola...dus uiteindelijk heb ik een groot deel van zijn vooraadje opgesnoept. Het was erg leuk om te zien hoe ze al die lekkere chocolade maken. Ze hadden zelfs een chocolade waterval...speciaal voor de rondleiding! Het enigste wat ik op het einde van de hele rondleiding nog niet had gehad was witte chocolade. De repen die ze hier verkopen zijn ontzettend groot en ik vind het natuurlijk gewoon leuk om de verschillende soorten te proeven, maar ja ik ga geen grote reep kopen. Bij de rondleiding kreeg je kleine reepjes en die kon je ook in de shop kopen...dus ik op zoek...Tom vond ergens een klein reepje voor me...dus wij betalen...bleek dat die repen niet meer gemaakt werden en die reep was 6 jaar oud... dus of ik die aub weer wilde inleveren BALEN

Vervolgens zijn we de Chinese tuin gegaan...het zou mooi moeten zijn...viel beetje tegen. Daarna zijn we eerst thuis even noodletjes gaan eten voordat we met een grote voorraad vreten naar de bios gingen om Hancock te kijken!

Dinsdag moesten we op tijd op, omdat we het hostel uit moesten. Gelukkig konden we de backpack daar achterlaten, want wij gingen weer naar Baldwin Street lopen om hem deze keer helemaal te beklimmen. Het was een heel werk, maar gelukkig werden we daarna getrakteerd op bier tijdens de rondleiding in de bierbrouwerij van Speights. Natuurlijk hebben we eerst gezien hoe het bier gemaakt wordt...en hebben we ook onwijs veel reclame gezien... Maar daarna hadden ze speciaal voor het chocolade festival een bier&chocolade proeverij. Het was de bedoeling om de chocolade te combineren met de biersoorten die zij hadden. Tom en ik zijn er achter gekomen dat chocolade en bier absoluut niet samen gaan, maar het was wel heel erg leuk. En wonder boven wonder ze hadden hier kleintjes witte chocolade!! Haha...en ben ik blij dat ik niet zon grote heb gekocht want het was niet denderend! Tom heeft in elk geval lekker genoten van zijn biertjes.

Na deze rondleiding begon een race tegen de tijd...want ik moest de volgende dag weer op stage aanwezig zijn...En ik had zo het idee dat dat niet ging lukken. We hadden nog gekeken of er een bus ging, maar dat was niet een goede optie. Dus zijn we toch maar begonnen met liften. Voordat we de stad uit waren was het al 1600...hihi...niet echt veel tijd meer om te liften. En er waren nog wel 2 andere lifters! Gelukkig kregen we na een tijdje te wachten een lift van een aardig vrouwtje dat in Moeraki verbleef bij haar zus.

Omdat het al donker werd tegen de tijd dat we bij Moeraki waren nodigde het vrouwtje ons uit om in haar crib (vakantiehuisje) te verblijven. Hadden wij even mazzel! We hebben heerlijk noodletjes gemaakt, tijdschriftjes gelezen en spelletje gespeeld. We zijn toch maar op tijd naar bed gegaan, want ik begon toch wel een beetje boel gestresst te worden.

Woensdag zijn we er vroeg uit gekropen, in de hoop dat we vandaag Picton zouden bereiken. Rond 8 uur stonden we weer langs de hoofdweg te liften. Jammer genoeg duurde het ongeveer 1.5 uur voordat onze eerste lift kwam...en het was KOUD!! Het was een aardige man die ons een lift gaf, al zag hij er niet bepaald verzorgt uit. Hij bracht ons naar het volgende plaatsje toe, waar we weer meer kans hadden op een rit. Wederom hebben we 1.5 uur moeten wachten....en ik moest plassen...en er was nergens een beschut plekje waar ik heen kon...en ik durfde niet waar iedereen me kon zien...aaahhhh...gelukkig bracht onze nieuwe lift ons bij een wegrestaurantje...

Tegen het einde van de dag en na een stuk of 5 liften waren we eindelijk aangekomen in Cheviot. Een klein rotplaatsje waar ze alleen een motel hadden die alleen nog maar kamers had van 90 dollar...daar ging ons geld...gelukkig was het wel een lekker bed, hadden we onze eigen douche en natuurlijk hebben we de gratis thee, koffie en suiker mee genomen. Jammer genoeg bleek dat het warme water niet werkte toen ik helemaal ready was om lekker te gaan douchen...gelukkig hebben ze dat na wat gedoe kunnen fixen. En ik was nu natuurlijk helemaal van de rel, omdat ik nou wel heel zeker wist dat ik morgen niet op stage zou zijn. Oh ja, ik was zo gestrest omdat mijn stagebegeleider in NL vrijdag op vakantie ging en ik wilde toch nog even de laatste versie van mijn verslag opsturen, in de hoop dat ik een voldoende krijg.

Donderdag zijn we weer op tijd opgestaan om te beginnen met liften. Gelukkig ging het nu een stuk beter dan gister. De eerste rit bracht ons helemaal naar Kaikoura, waar we heel blij mee waren. En de volgende rit zou ons naar Blenheim brengen, maar vanwege de hevige regen zo lief was om helemaal door te rijden naar Picton!! Een moeder en haar (42jarige) zoon reden, maar het was een apart stel. Achter in de auto lag 6 kilo aan possum huiden...jakkie!! Ik was helemaal blij dat we om 1.45 de ferry konden nemen, al had die 45 minuten vertraging

Uiteindelijk ben ik dus alleen vrijdag naar stage gegaan, gelukkig doen ze daar hier niet al te moeilijk over. Maar ik heb wel de hele dag heel hard moeten werken om alles op te kunnen sturen, en het is nog niet eens af. Ik heb nog 3 weken stage te gaan en ik moet alles uitgeprint en ingebonden naar school sturen, dus ik wil alles volgende week eigenlijk af hebben, maar het gaat allemaal een beetje traag en moeilijk. Niet alles wil gaan zoals het zou moeten, waar ik dus weer een beetje onrustig van wordt. Daarnaast is mijn stagebegeleider nou ook al 3 weken op vakantie, dus dat schiet ook niet echt op. Ik ga alles gewoon volgende week vrijdag uitprinten en inbinden, dan is het maar niet de laatste versie, anders krijg ik mijn diploma namelijk niet op tijd.

Om jullie ook een idee te geven van hoe ons weekje was hebben we een kort filmpje gemaakt die je kunt kijken door hier te klikken. Veel plezier!!

Liefs, Rachel (en Tom)


Adventure: My new adventure
Location, country: Linden,  New Zealand
Visited: 1593 times
Last edited on: 2008-07-24 05:20:20
Created: 2008-07-23 22:34:03