Printable versionWestcoast to Eastcoast
2011-12-11

Click to enlarge
Alweer ruim 3 weken zijn verstreken sinds ons laatste schrijven (ondertussen ruim een maand). Een hoop te vertellen dus, maar laten we beginnen waar we vorige keer zijn geeindigd ... in Arahura, de ‘Pa’ (dorp) van de twee Maori jongeren die ons een lift gaven ...

Omdat we eigenlijk weinig plannen, onstaan de avonturen willekeurig met iedere nieuwe lift. Zo ook deze dag. We werden uitgenodigd door Tehou om kennis te maken met zijn familie leden oftewel de Arahura stam. Zo werden we aan diverse mensen voorgesteld en bij iedere persoon vertelde Tehou een klein stukje geschiedenis en relatie tot de andere personen waar we aan voorgesteld werden. De stam waar hij onderdeel van is zijn “the gardians of the greenstone river” oftewel de “bewakers van de jade rivier”. Greenstone of ook wel Jade genoemd is een semi-transparant groen gekleurde steen en is zeer hard. De Maori gebruikten de steen om wapens, gereedschappen en sieraden van te maken. Later, met de komst van de Europeaanen, werd de greenstone vervangen voor staal. Tegenwoordig is de greenstone van grote waarde voor het maken van sieraden en souveniers.

Tehou nam ons mee naar de Arahura rivier om samen te zoeken naar deze waardevolle steen. De dag ervoor had zijn neef een 100 kilo wegende greenstone gevonden, met een waarde van ongeveer €15.000. Helaas hebben wij niets gevonden, behalve een kleine greenstone kiezel. We kregen echter van een ander familie lid ieder een mooi stukje, welke ondertussen om mijn nek hangt.

Die avond hebben we samen met Tehou en zijn neefje Mathew getafeltennist in de hooischuur. In de ontvangst kamer van de Marai ( kerk / gemeenschappelijke ruimte ) werd een matras voor ons klaargezet om de nacht door te brengen. Mathew nodigde ons uit voor ontbijt de volgende ochtend samen met zijn ouders. We hebben die nacht heerlijk geslapen.

Na het ontbijt was het helaas tijd voor afscheid. Tehou en Mathew gingen weer de rivier op om te zoeken naar greenstone. Wij stonden niet veel later weer langs de weg met onze duim in de lucht en een glimlach op ons gezicht. Een aardige oudere dame bracht ons naar de Kumara Junction waar niet veel later een auto met een Chinees stelletje stopte. Ze spraken echter geen woord Engels. We kregen het idee dat ze waren gestopt om het achterop komende verkeer te laten inhalen, en toen wij met backpack en een kaart in de hand wezen naar waar we naar toe wilde, ze geen Nee durfte te zeggen. :) Enfin... het was een lekker rustig ritje zonder weer opnieuw dezelfde vragen te hoeven beantwoorden zoals; ‘waar kom je vandaan’, ‘hoe lang ben je hier al’, ‘waar ga je heen’, ‘wat heb je allemaal gezien en gedaan’, etc ....

Arthurs Pass ligt op de weg welke dwars over het zuider eiland loopt van west (Greymouth) naar oost (Christchurch). Het is een klein gehucht maar met adembenemende uitzichten en vele hiking mogelijkheden. Na de nodige informatie te hebben verzameld bij het DOC kantoor (Department Of Conservation a.k.a Staats Bos Beheer), dumpten we de grote backpacks op ons bedje in het gezellige YHA hostel. Een kleine rugtas met water, voedsel en warme kleding was het enige wat we de rest van de middag nodig hadden om de klim naar Avalanche Peak te ondernemen. Super mooie korte wandeling van ongeveer 5 uur heen en terug over ruig terrein, door oer bos en langs steile diepe kliffen. Eenmaal op de top werden we volop beloond; prachtig helder uitzicht, windstil en bezoek van nieuwschierige diverse Kea’s (papagaai achtige berg vogels) die de musli repen uit onze tas probeerde te stelen. Die avond bij het haardvuur doorgebracht met een boek en genoten van de noodles met soep.

Naar Christchurch liften was eenvoudig, alhoewel we wel even moesten wachten. Chris, een houthakker uit Greymouth, moest daar naar de tandarts, dus die zette ons bij het centrum van Christchurch af. Afgelopen jaar is Christchurch getroffen door een aantal aardbevingen welke onder andere het grootste gedeelte van het centrum hebben verwoest. Het was een treurig aanzicht en het leek wel of er een oorlog was uitgevochten. De Nieuw Zeelanders zijn gelukkig erg veerkrachtig en vol positieve energie. Zo hebben ze van zeecontainers een tijdelijk winkel centrum gebouwd met allemaal felle kleuren. Samen met de diverse optreden van straatmuziekanten was het toch een gezellig geheel.

We verbleven twee dagen bij Les en Andria, wie we eerder hebben ontmoet tijdens het liften. Het was een leuk weerzien en we vielen met onze neus in de boter, of beter gezegd in een een luxe avondmaal met ‘roasted meat and vegies’. Les had een auto voor ons te leen waarmee we de volgende dag Banks Peninsula (schiereiland) en het Franse stadje Akaroa hebben bezocht.

We zouden pannekoeken bakken voor de hele familie maar gezien een aantal vrienden van Les in de stad waren, werden we uitgenodigd mee uit eten te gaan, zonder een cent te hoeven te betalen. We zijn maar mee gegaan, we blijven Nederlanders ;-) . De pannekoeken hebben we in de ochtend als ontbijt gemaakt voordat Les ons voor een ritje meenam naar o.a het vliegveld van Christchurch om daar de Jucy huurauto op te halen. Echter voordat we daar aankwamen nam hij ons mee naar een vriend welke een prachtig landgoed heeft met ... jawel een eigen landingsbaan in zijn achtertuin en een hangaar met diverse old-timer airplanes. Nadat we tussendoor nog even geholpen hebben wat kalveren te casteren (?!), kregen we een rondleiding. Helaas stond er iets teveel wind, anders hadden we een gratis vlucht in een TigerMoth gekregen ... balen :-(

Met onze gratis Jucy huurauto zijn we in vijf dagen van Christchurch naar Auckland gereden. Hoezo gratis vraag je je af? Nou veel mensen huren een auto of campervan in Auckland en rijden dan in een aantal weken rond en verlaten New Zealand vanuit Christchurch. Die auto’s en campers moeten dan terug gereden worden naar Auckland. Het verhuur bedrijf verhuurd dan deze betreffende voertuigen (relocation vehicles) voor 1 cent per dag. Ze betalen zelfs de overtocht met de ferry. De enige eis is dat het voertuig onbeschadigd en binnen vijf dagen in Auckland afgeleverd wordt. De benzine betalen we echter wel zelf.

... zie het volgende journal hoe het ons is vergaan tijdens de laatste weken in New Zealand.
Adventure: 2011 - (Un)beaten trails
Location, country: Auckland,  New Zealand
Visited: 1838 times
Last edited on: 2012-01-08 08:09:22
Created: 2012-01-08 08:09:22