Printable versionGoodbye and Welcome
2012-02-18

Waar waren we gebleven ... oh ja bij het afscheid van diverse vrienden op Curacao. Wij hadden dus nog enkele dagen voor de boeg en zo ook Ineke met wie we gezellig de rest van de week hebben opgetrokken. Elise en Jaqueline waren zo vriendelijk om ons te laten logeren voor een paar dagen in het resort waar ze verbleven. De overige dagen hebben we in een Landhuis en in hotel doorgebracht. Hoewel ruim boven ons normale uitgave patroon zijn het twee geweldige weken geweest.

Tijdens de laatste dagen op Curacao heb ik Anneke een windsurf les gegeven. Ineke had haar kitesurf spullen meegenomen vanuit Nederland en op het eiland een board kunnen regelen. Dus heerlijk even samen kunnen kitesurfen in de St Joris (aka ‘vuilnisbelt’) baai . Ineke heeft zelfs nog een avond tijdens zonsondergang en volle maan gevaren.

Anneke is er met Ineke nog een dagje op uit gegaan om de blow-holes bij ‘Boka tabla’ te bekijken terwijl ik lui op mijn bed lag. Op de dag van afscheid hebben we s’ochtends nog een Zodiac gehuurd en over de ‘Spanish waters’ gevaren waar gigantische luxe huizen zijn te vinden met nog luxere jachten. Ineke heeft ons afgezet bij het vliegveld en zou zelf de volgende dag vertrekken. Om na vijf maanden onze vriend(inn)en weer te hebben zien was fantastisch. Het was dus even moeilijk om nu weer afscheid te moeten nemen. Eenmaal in het vliegtuig waren we het er over eens dat we toch heimwee beginnen te krijgen naar huis.

In Miami werden we verwelkomd door Lena, een vriendin van Ty die we in New Zealand hebben leren kennen. Lena was zo gastvrij om ons van het vliegveld op te halen en ons enkele dagen onderdak te verschaffen. We werden gelijk meegenomen naar een comedy show van één van haar vrienden, Dave. Daarna zijn we met een groepje wat gaan drinken in een Duitse Biergarden waar ze bierpullen van 2 liter !!! en grote krakelingen serveerden. Zondags zijn we met Lena langs het strand wezen lopen, hebben we Cubaanse koffie (Colada en Cortadito) en sandwiches gegeten, hebben we haar vriendin ontmoet wie verbleef in één van de duurste hotels en hebben we s’avonds al bier drinkende over de Wynwood Art Walk gezwalkt.

Op maandag moest Lena werken dus hebben wij lekker uitgeslapen. Best wel luxe als ik dit zo schrijf ... mensen moeten werken en wij liggen te luieren ... We worden er wel eens op aangesproken. Vragen zoals; ‘waar doe je het allemaal van’ of; ‘werk je soms tijdens je reis’ horen we regelmatig. Anyway .. we hebben bij Lena wat zaken uitgezocht en gepland. Zo hebben we contact gezocht met een WWOOF boerderij in Gainesville, om daar voor twee weken te gaan werken tegen kost en inwoning. Hetzelfde wat we gedaan hebben bij Wambiana Station in Charters Towers, Australia drie maanden terug. Op het moment van schrijven, Zaterdag 18 Februari 14:27, zitten we in de trein naar Gainesville en kijken we er naar uit om de handen uit de mouwen te steken.

De laatste drie dagen echter hebben we een auto gehuurd om de Florida Keys te bezoeken. Dit is een 230 km lange sliert van koraal eilanden en mangrove bossen welke via bruggen onderling verbonden zijn. Prachtige baaien en blauwe waters. Wat we onderweg te weten kwamen is dat de Florida Keys hèt vakantie oord is voor rijke Amerikanen en dat het midden in het hoogseizoen is. De prijs van een simpele motelkamer begon bij $169, een camping plek zonder stroom $52 en een bed in een slecht aangeschreven hostel $49. We sliepen dus in de auto in een woonwijk op Key West. Key West deed wel heel gezellig aan met leuke winkeltjes, cafés en restaurants. Alles was verlicht met kleine lampjes en men reed met golfkarretjes de toeristen op en neer door de straat.

Het slapen in de auto was minder comfortable dan we in eerste instantie dachten. Erg goed geslapen hebben we dan ook niet en om dat te compenseren hebben een paar uur op een strandje doorgebracht en een frisse duik genomen. De tweede dag hadden we meer geluk en vonden we een betaalbare kamer op Key Largo bij Seafarer Resort. Lekker gegeten bij Sharky’s Pub op aanraden van Lena. Ook op aanraden zijn we wezen snorkelen. Bij Pennekamp State Park hebben we een snorkel tripje geboekt waarmee we vijf mijlen de zee op zijn gegaan en het rif door een masker hebben bewonderd. Vele gekleurde vissen gezien en baracudas van 60cm tot zelfs twee meter. Het was wel spannend want voor we het wisten waren we omsingeld en overal waar we keken zagen we deze rovers. Gelukkig vallen ze geen mensen aan en konden we ongestoord verder van deze onderwater wereld genieten.

Gezien de kosten van accomodatie wilden we een dagje eerder terug naar Lena rijden, maar toen we langs het Everglades International Hostel reden konden we daar voor weinig een bed krijgen. Het hostel zag er erg gezellig uit. Vooral de tuin was erg leuk, met een joga tent voor gratis lessen, nagemaakte rivier met waterval als zwembad en genoeg hangmatten en tafels om te ontspannen en converseren. Er waren zelfs gratis onbeperkt pannekoeken van 0700 tot 1230 uur in de ochtend, yum.

We hebben Miami nu verlaten en beginnen aan het laatste deel van onze grote reis. Twee weken op de boerderij, een weekje naar en in Washington en daarna naar onze eindbestemming New York.
We houden jullie op de hoogte en tellen stiekem de dagen af naar het weerzien.

Adventure: 2011 - (Un)beaten trails
Location, country: Miami,  United States
Visited: 1776 times
Last edited on: 2012-02-18 22:10:09
Created: 2012-02-18 22:10:09

Comments

Masbroew wrote on August 6th, 2013 at 22:17:07 (UTC) :
Its like you read my mind! You appear to know a good deal about this, like you wrote the book in it or somtehing. I think which you could do with several pics to drive the message home a bit, but other than that, this is amazing blog. A fantastic read. I'll surely be back.
miep van den HOEK wrote on February 19th, 2012 at 18:12:59 (UTC) :
nOU JONGELUI, dat vragen mijn kennissen zich ook wel eens af. Waar doenjouw kleinkinderen dat allemaal van? Maar ik zeg altijd , ze hebben ervoor gespaard door te werken en ze zijn net zo zuinig als jullie penmningmeester HUN OMA) Dus je ziet wat sparen( je zit, wat spaRFEN hun oma), die al 15 jaar op de cen ten van onze woongroep past... (Dus
Ze