Printable versionLove is in the air
2012-02-01

Click to enlarge
Bon dia!
Deze week is de trouwdag van Kimberley en Juri. Een bijzondere dag voor hen maar ook voor ons. Bijzonder omdat wij een hoop van onze vrienden weer terug zien sinds lange tijd. Wel heel vreemd om tijdens je wereldreis aan de andere kant van de wereld je vrienden weer te zien. En dan nog voor zo’n bijzondere gelegenheid.

Tom en ik waren zelf al donderdagmiddag aangekomen vanuit Miami. Omdat we van te voren nog geen auto geregeld hadden moesten we dat nog ter plekke regelen. Dit bleek iets lastiger te zijn dan andere keren. Veel autoverhuurbedrijven hadden niets meer of alleen nog maar de duurste auto’s. Uiteindelijk voor twee dagen een iets duurdere auto bij Budget (niet zo budget voor ons) gehuurd om deze vervolgens op zaterdag 28 januari weer om te ruilen voor een goedkopere. Die avond hadden we een mooi appartement voor twee nachten gevonden bij Natural. Ook niet zo budget, maar wel mooi en nog helemaal nieuw. Grappig is dat ze meedoen aan het programma ‘Ik vertrek’. De uitzending daarvan is de eerste zaterdag van maart. Wij waren nog de laatste ‘onofficiële’ gasten. Het was dus heerlijke rustig. Clothes were opptional .... dus lekker naakt gezwommen onder de sterren hemel.

Nadat we heerlijke onze slaap ingehaald hadden (we hadden een nacht overgeslagen ivm vliegen), hebben we in de middag Willemstad verkend. Tom was nog op zoek naar kleding voor de bruiloft. In de tweede winkel hadden we al een leuk setje gevonden dus dat was vlug klaar. Dat vond Tom helemaal niet erg natuurlijk :-) . Daarna lekker cocktailtje op terrasje gedronken. Na het drankje zijn we naar Chogogo Resort gereden waar wij de volgende dag in zouden checken en waarvan we wisten dat Elvia en Mike daar ook al waren. Aan Tom hadden ze het appartementnr. doorgegeven (lekkere privacy hier) en zijn we daar heen gereden. Niet thuis. Toen wilden we een kijkje nemen op het strand. Het toeval wilde dat we hen net tegenkwamen. Met z’n vieren hebben we heerlijk pizza bij de strandclub Zanzibar gegeten en even bijgepraat. Was erg gezellig.

Zaterdag. De dag van aankomst van het bruidspaar! ’s Ochtends uitgecheckt bij het appartement en nog wat van de prijs af kunnen snoepen ivm een paar kleine dingen die nog niet zo goed geregeld waren (mieren en kakkerlakken en koud water). Dat was weer mooi meegenomen. Vlakbij het resort hebben we de auto van Budget omgewisseld voor een Kia bij Alamo. Daarna naar de receptie gegaan en ons huisje, nr. 2087, was al schoongemaakt. Samen met Elvia en Mike naar ons huisje gelopen. Een heerlijk huisje met drie slaapkamers waarvan twee slaapkamers een eigen badkamer hebben. Wat een luxe!! Uitzicht op zee en een heerlijk balkon. Ook zaten we vlakbij Mike en Elvia. Helemaal top dus!

Omdat wij dus al eerder aangekomen waren hadden we een leuk ontvangst bedacht voor het bruidspaar. Allereerst zijn Tom en ik Ineke op gaan halen die om 18uur aan zou komen vanaf Bonaire. Dat was al een heerlijk weerzien. Toen we net aan een biertje zaten, kregen we van Mike een sms dat hij had vernomen dat Juri & Kimberley & Co eerder zouden landen (19.00 ipv 20.00). Wij dus snel ons drankje opgedronken en met spandoek naar de welkomsthal (buiten) gelopen. Al snel kwamen Mike, Elvia en Elise (andere vriendin van Kim die er ook al was) aangelopen. Tom stond in de aanslag met zijn videocamera en de meiden stonden klaar met spanddoek. Allemaal hadden we wel een beetje de kriebels in onze buik. Later bleek dat de kriebels niet bij iedereen hetzelfde waren. Wij (Tom en ik) vonden het spannend om Kim en Juri weer terug te zien. Elvia en Ineke .... Dat horen jullie zo.

Het duurde nog even voordat ze naar buiten kwamen. Toen ze eenmaal naar buiten kwamen was Juri ook aan het filmen. Hij had vast al iets verwacht van een welkomscommité .... Het was super om ze weer te zien. Maar wat nog leuker was ..... Stephan, mijn beste vriend en ook goede vriend van Tom, sprong ineens achter Juri te voorschijn!!! WAT??? Wat doe jij nou hier?? VERRASSING!!
Juri was mijn reactie aan het filmen toen Stephan dus te voorschijn kwam. Dat moet een leuk stukje film zijn :-) .

Wat blijkt nou: Tom en ik zijn door héél veel mensen voor de gek gehouden. Dit is dé grap van 2012. Nog nooit zo’n goeie meegemaakt! Ik zal ff bij het begin beginnen anders snappen de meesten van jullie niet helemaal waar ik het over heb.

Het begon een paar maanden geleden toen wij al op wereldreis waren. Wij hadden nog geen accomodatie in Curacao en Ineke ook nog niet. Het idee was om misschien samen wat te zoeken. In oktober kregen we mail van Ineke dat Stephan net voor 1 persoon geboekt had maar dat het hem meer geld kostte en dat hij het nog kon omboeken naar een 4 pers. huisje. Op die manier zouden wij drieeën ook onder de pannen zijn. Ik wist niet welke Stephan zij bedoelde (neef van Kimberley of iemand die wij nog niet kenden). Dit was eigenlijk een geluk bij ongeluk. Ineke wist namelijk niet dat het een verrassing was dat Stephan daar ook bij de bruiloft aanwezig zou zijn, maar doordat ik toevallig van vroeger de neef van Kimberley kende (met dezelfe naam), heb ik het niet door gehad.
Op deze manier hebben Ineke, Stephan Koning en heel veel andere mensen de grap voortgezet en heb ik er dus onbewust aan meegewerkt. We zijn op menig verjaardag onderwerp van gesprek geweest. Vanaf dat moment ging Stephan Koning als Stefan Wittens door het leven.

De avond die erop volgde was een top avond. Nadat iedereen zich wat had opgefrisd, zijn we met z’n allen bij Zanzibar, een strandclub bij ons resort, wezen dansen. Wat een leuke avond. Om vrienden weer te zien, nieuwe mensen leren kennen en lekker gedansd en dat op het strand. Die nacht hebben we nog met een clubje een nachtduik genomen. Heerlijk!

De volgende dag zijn we in de middag gaan snorkelen. Helaas was het water wat ruig door golven en was het water ook wat troebel met wat kwalletjes. We zijn eigenlijk weer snel het water uit gegaan. Terug bij de auto bleek er in onze auto ingebroken te zijn :-( . Wij hadden ook geen alarm op de auto zitten .... Wel is hier een diefstalverzekering verplicht. Nou daar hebben wij dus bij deze gebruik van gemaakt. Helaas waren wel onze spullen uit de auto verdwenen. We hadden bewust al een hoop spullen thuisgelaten maar niet onze tassen en zonnebrillen ... En ik mijn portemonnee en paspoort ... De tas met camelback en zonnebril van Ineke was verdwenen, Stephans Rayban zonnebril en mijn tas met inhoud en mijn portemonnaie die dus per ongeluk nog in het handschoenentasje lag. Gelukkig hadden ze mijn paspoort en rijbewijs wel laten liggen. De dag ervoor hadden we namelijk de auto omgewisseld waardoor mijn paspoort en portemonnaie nog in de auto lagen. Die was ik vergeten eruit te halen.
We baalden ontzettend, vooral omdat we ook nog door Juri gewaarschuwd waren. Maar het is ook snel gebeurd omdat we hooguit een half uur weg geweest zijn. Er waren weinig inbraaksporen maar Tom het slot wilde niet meer open totdat Tom het slot teruggeduwd had. Wel gelijk foto’s gemaakt voor de verzekering. We besloten terug te gaan naar het appartement. Toen we net bij de parkeerplaats weggereden waren zagen we een handdoek liggen en verderop lag mijn brillenkoker en weer verderop mijn tas. Ze waren dus echt op zoek naar iets van waarde en de rest hebben ze ujit de auto gegooid. Ineke en Stephan zijn samen met Mike en Elvia nog verder gaan zoeken naar spullen en Tom en ik zijn naar het appartement teruggereden om mijn pasjes te blokkeren. Uiteindelijk hebben zij ook mijn portemonnaie mét alle bankpasjes teruggevonden. Ze waren alleen wel al geblokkeerd maar er is gelukkig niets mee gedaan. De tas van Ineke en onze zonnebrillen zijn niet meer gevonden.

Onze dag was wel weg want we hebben een paar uur op het politiebureau doorgebracht voor de aangifte (die uiteindelijk niet helemaal geweldig is en met spelfouten, hoezo NL eiland...) en daarna nog de auto omgewisseld. ’s Avonds nog wel ff de dag van ons af kunnen dansen in een andere club bij Mambo beach. Toch waren we alle vier wel moe en ontdaan van deze dag aan het begin van een leuke week.

Gelukkig is de rest van de week, afgezien van onze huurauto(s) soepel verlopen. We hebben het namelijk gepresteerd om, op dit moment (4 Feb), al onze 5e huurauto te hebben in nog geen twee weken! Huh? De tweede auto was wegens diefstal dus ingewisseld. De derde auto vanwege een band die lek leek maar die een flinke slag in het wiel had. De vierde heeft het wel goed volgehouen en nu hebben we opnieuw voor een week een auto (de 5e) gehuurd (wel met alarm!). Goed bezig!! Nou als je de weg ziet dan is het ook niet zo gek. Je hebt hele kraters in de weg zitten. De vlaamse wegen zijn er niets bij :-) .

En de bruiloft. Wat was die fantastisch! Het bruidspaar straalde onwijs en ze zagen er allebei mooi uit. Ook alle gasten hadden heel erg hun best gedaan om zich aan de dresscode te houden. Het was ontzettend leuk om iedereen in het blauw te zien. Weliswaar niet allemaal dezelfde kleur blauw maar dat maakte het ook weer heel speels. Heen gingen we met de bus naar een strandje aan de andere kant van het eiland. Een hele mooie lokatie waar de ceremonie, ook aangekleed met blauw, plaatsvond.
Vlak daarvoor was er nog een flinke regenbui geweest maar je weet wat ze zeggen: ‘Na regen komt zonneschijn’. Na de ceremonie werden we weer met de bus opgehaald. Maar dit keer geen gewone bus maar een heuze party bus. De hele weg, ruim een uur, hebben we met de groep achter in de bus op de hipste en leukste muziek gedansd. Ondertussen goed vasthouden en zwaaien uit het raam naar de mensen op de weg. Er zaten geen ramen in de bus dus het was natuurlijke airconditioning. Het waaide lekker door.
Het avondeten vond plaats bij Zanzibar. Een heerlijke BBQ buffet stond voor ons klaar en drie gedekte tafels. Na het eten werden er nog cadeaus en toespraken gehouden en daarna hebben we nog heerlijke tot een uurtje of één gedanst op de muziek van Stephan die de DJ was. Echt een top dag en avond.

De dag na de bruiloft, donderdags, zijn we nog naar een mooi strand geweest met de meesten en daar lekker geluierd.
Vrijdags zijn Ineke, Tom, Stephan en ik nog de Chistoffelberg opgeweest om nog ff wat actiefs te doen voordat Stephan weer naar huis zou gaan. Een klim van iets minder dan een uur bracht ons naar het hoogste punt van het eiland met een heel mooi uitzicht. ’s Middags hebben we op het vliegveld afscheid genomen van Stephan, die nu op dit moment flink moet aclimatiseren vanwege de grote temperatuur verschillen (28 graden naar -18 graden). Arme Stephan!

Zaterdag zijn de meesten vertrokken inclusief Juri en Kimberley. Zij zijn dan nog niet naar NL maar nog twee weken naar Costa Rica. Verrassing voor Kim die er nog niets vanaf wist. We zitten nu nog met een paar vrienden op het eiland. Wij zetten het feestje nog even voort. Aankomende vrijdag vliegen ook wij verder of eigenlijk terug naar Miami om nog de laatste vijf weken van onze reis voort te zetten.

Meer hierover de volgende keer.

Ciao.
Adventure: Journey around the world
Location, country: Jan Thiel,  Netherlands Antilles
Visited: 4912 times
Last edited on: 2012-02-05 18:14:48
Created: 2012-02-05 18:10:37

Comments

Cherry wrote on May 2nd, 2016 at 00:21:44 (UTC) :
Real brain power on diyaspl. Thanks for that answer!