Printable versionBite the dust! Roadtrip USA.
2012-01-18

OK, verder waar we gebleven waren: Hawaii, Big Island. De dag na onze aankomst zijn we teruggegaan naar het Volcano National Park. Samen met de amerikanen zijn we met de auto naar de kliffen gereden waar het eiland eindigt en de zee begint. Heel gaaf, want je rijdt tussen oude lavavelden en niemandsland door. We hebben daar ook over een stukje afgesloten weg gelopen (afgesloten voor auto’s) totdat je bij oude lava komt dat over het asfalt is gegaan. Bij sommige stukken zie je nog asfalt liggen, onder een dikke laag steen (lava). Heel bizar.
Verder hebben we daar in de buurt nog twee korte wandelingen gedaan. We vonden het allebei echt een heel bijzonder en mooi gebied. Zo anders.

Terwijl wij die dag nog naar het verderop gelegen Hilo zijn gereden, bleven de amerikanen nog in het dorpje Volcano. In Hilo hadden we een leuk hostel/motel gevonden, net buiten de stad. We hadden onze eigen kamer (wel twee aparte bedden). Dat was wel weer even een luxe voor ons. ’s Avonds op aanraden van het hostel bij een lokaal restaurantje een lokaal gerecht gegeten (rijst, vlees en ei). Smaakte heerlijk en was ook niet duur.

De volgende dag, dinsdag, onze laatste dag op het eiland alweer. Tijd gaat soms wel snel. We zijn langs de oostkust verder omhoog gereden naar een mooie waterval en hebben bij de westkust nog een oude village van de polynesiërs bezocht en even op een strandje gelegen. Om 19.00 hebben we de auto weer netjes afgeleverd en zijn we bij het vliegveld afgezet. Om half 10 waren we weer terug in Honolulu waar we de backpacks weer opgehaald hebben. We hadden deze afgelopen drie dagen alleen een handbagagetas meegenomen, dit scheelde in de kosten voor het vliegen. Toen alle spullen weer compleet waren, zijn we naar de internationale luchthaven gelopen en hebben we daar buiten twee stenenbanken opgezocht om de nacht op door te kunnen brengen:D. Het was absoluut niet koud en we hebben onze matjes en slaapzakken uitgerold om comfortabel (zover dat mogelijk is) te kunnen liggen. Ik heb nog redelijk wat geslapen. Tom bijna niet. Ik geloof dat ik er al een beetje aan begin te wennen...
Om 8.15 vertrok ons vliegtuig naar LA. Hawaii achter ons latend...

Aangekomen in LA hadden we al snel de shuttle naar de autoverhuur gevonden. Toen we de auto gingen huren kwamen er onverwachts nog extra kosten bij (iets van een verzekering die we moesten hebben). Beetje raar want in Hawaii hebben we daar niets van gehoord en ook in Nieuw Zeeland en Australië hadden we altijd alleen maar een basis (gratis) verzekering. Maar volgens hem was het verplicht. Misschien maar beter ook dat we het hebben want die amerikanen staan er natuurlijk om bekend dat ze je aanklagen..voor wat dan ook...;-).
Wel kregen we een free upgrade en hebben we nu dezelfde auto als in Hawaii en kunnen we eventueel ook in de auto slapen als dat nodig is.

Die avond vlakbij de autoverhuur een hostel/motel/appartement gevonden.
De volgende dag LA verkend. Onder andere naar het Hollywoodsign geweest, walk of fame en Kodaktheatre waar de hollywoodsterren over de rode loper gaan en daarna doorgereden naar Santa Monica. Het strand, de pier en de boulevard zijn erg populair. Je vindt er veel joggers, fietsers en skaters. Het strand is ook gebruikt bij de opnames van Baywatch, de populaire strandwachters serie in de jaren ’90 :-). De strandwachtershuisjes zijn nog altijd aanwezig.

De dag erop zijn we naar Amanda in San Juan gereden. Uiteindelijk contact met haar kunnen leggen. Amanda zelf kenden we (nog) niet, maar haar vriend Spencer hebben we in NZ op de Barrier ontmoet. Hij zat zelf nog steeds in NZ maar we waren welkom om bij hun (haar) te verblijven.
Via een binnendoorweg langs de rijkeluis dorpjes zoals Newport (bekend van The OC) gereden. Echt prachtige huizen gezien daar, net als in de serie. Ook nog dolfijnen vlakbij de kust gezien. Wij snel omkeren maar we konden er niet bij komen. Wel als we 15 dollar betaalden om het park in te komen:s. Toen maar doorgereden. Wel onwijs balen!

Bij Amanda aangekomen moesten we even op haar wachten. Ze was bij de dokter ivm bronchitis. Bleek ze een longontsteking te hebben. Ze voelde zich niet echt ziek en we waren nogsteeds welkom om te blijven. Die avond hebben we een korte wandeling door de heuvels van San Juan gemaakt en zijn we naar een lokale bar geweest op aanraden van Amanda. Heerlijk vlees daar gegeten. De avond afgesloten met een film op de bank. We hebben ons ook goed vermaakt met haar hond. Niko is 8 maanden oud en erg speels en actief.
Die nacht heerlijk geslapen.

In de ochtend heeft Amanda ons meegenomen naar een dutch bakery. Een ‘amsterdammer’ is hier lang geleden een bakkerij begonnen en we hebben ons te goed gedaan aan allemaal verschillende lekkernijen en brood en bolletjes voor onderweg meegenomen. Het nl brood missen we wel, hier smaakt het brood een beetje zoet. Niet echt lekker.

Na het ontbijt zijn we naar Las Vegas gereden. Rond half 5 kwamen we aan deze gokstad. Al snel een hotel gevonden waar we achter in de hele lange rij aan moesten sluiten. Via internet wel even opgezocht wat de prijzen waren en dat was nog redelijk betaalbaar (75 dollar). Hier hadden we een kamer voor op de 17e verdieping met kingsize bed in een ruime kamer. Het was een super groot hotel/resort met casino, entertaining, eettentjes, zwembad, etc. Zag er allemaal prima uit. Was echt een luxe voor ons!!
Die avond hebben we met z’n 2en een grote pizza verorberd en daarna naar de comedyshow van het hotel geweest. Lachen! Om half 11 zijn we de strip (Las Vegas Boulevard) opgelopen. De strip is ongeveer 5 mijl (aka 8km) lang is. We hebben onze ogen uitgekeken naar alle prachtige mooie, verlichte gebouwen, de mensen die rondlopen en aan het gokken zijn, onderwijl genietend van een biertje die je hier op straat mag opdrinken. Tegen twee uur rolden we ons heerlijke bed in.

Nadat we lekker uitgeslapen hadden, geskyped met het thuisfront en ontbeten, verder met de roudtrip. De eerste stop was de Hooverdam. Voor diegene die er nog niet van gehoord hebben, het is de grootste dam van de wereld, behoorlijk hoog! Hij komt ook in de film Transformers voor.

Die maandag, de dag erna, zijn we naar de Grand Canyon gereden. Echt ongelooflijk mooi! Omdat het Martin Luther King dag was, was de entree gratis en waren er ook aardig wat mensen. Meer dan je in de winter zou verwachten. En rekenmaar dat het hier winter is. Er ligt sneeuw en de temperatuur licht rond de 0 graden. Geen kortebroeken weer meer en het is voor ons wel even omschakelen.

De dag na de Grand Canyon, zijn we naar een indianereservaat geweest, Navaja Nation National Monument. Hier hebben we 17 mile op een onverharde weg door de valley gereden, omsingeld door hoge, rode rotsen en rotsblokken. Een prachtig gezicht. Het is moeilijk op papier te beschrijven. De foto’s zullen een beter idee geven hoe mooi en indrukwekkend het landschap hier is.
De nacht hebben we in de auto doorgebracht. Om toch wat geld te besparen en omdat het inprincipe mogelijk was. Ik stond er niet zo om te springen aangezien het overdag al vrij koud is. Tom vond dat we het een keer moesten proberen en als het niets was dan wisten we dat ook weer. De achterbank ingeklapt en wij onze matjes, slaapzakken en extra dekens uitgerold (verzameld uit het vliegtuig en hostel). Nou, rekenmaar dat het een koud nachtjes is geweest! Niet voor herhaling vatbaar. Tom had nog redelijk geslapen maar ik heb bijna geen oog dicht gedaan. Wat was het koud. Om half 4 nog een keer de motor aangezet maar dat hielp ook maar voor even. ’s Ochtends om half 9 bleek het -5 graden te zijn....kun je nagaan hoe koud het ’s nachts geweest is...

Een heerlijk wam kopje thee/koffie warmde ons wel weer op en we konden weer op weg. Vandaag zijn we naar four corners monument geweest. Hier komen de vier staten Arizona, New Mexico, Colorado en Utah bij elkaar.

’s Middags zijn we via een prachige, onverharde weg, doorgereden naar Natural Bridge Monument. Hier heeft het water natuurlijke bruggen uit rotsformaties gevormd. Je kon een route met je auto rijden langs de uitzichtspunten (zoals bijna in elk park komen ze de behoefden van de Amerikanen tegemoet en kun je met de auto de meeste dingen wel bezoeken). Naar één van de drie bruggen zijn we gewandeld en kon je onder de brug staan. Tom had moeite om de brug helemaal op de foto te krijgen.
Wat zo heerlijk was vandaag, is dat we de enige waren in de parken. We hebben, behalve de ranger, geen andere mensen in het park gezien en ook maar weinig auto’s op de weg. Het is dan echt stil! Het heeft zo wel zijn voordelen om in de winter de parken te bezoeken:-).

Nu zitten we heerlijk in een motelletje. De prijzen vallen tot nu toe wel mee. We hebben een slaapkamer, badkamer en een lounch (met tv, magnetron en koelkast) voor nog geen 45 dollar (= 36 euro). Een hostel in de stad kostte ons meer.

Morgen gaan we naar Canyonlands NP en dan door naar Archers NP. We zitten qua afstand al over de helft van onze roadtrip naar Denver, dat valt ons erg mee.
Hoe we bovenstaande parken ervaren hebben...Next time!

Adventure: Journey around the world
Location, country: Blanding, Utah,  United States
Visited: 3539 times
Last edited on: 2012-01-19 03:23:45
Created: 2012-01-19 03:23:45

Comments

Naoto wrote on December 11th, 2015 at 17:38:29 (UTC) :
This shows real expsitree. Thanks for the answer.
Miep van den hoek wrote on January 21st, 2012 at 17:40:11 (UTC) :
Ben weer een beetje bij met jullie avonturen, Ik beleef het weer mee, wasnt zo"n 20 jaar geleden was ik ook her en der daar met Gert en Margreet in een camper.Maar mijn 14 DAGEN in gran Canaria waren ook heerlijk . Groetjes en liefs van Oma
Tom wrote on January 21st, 2012 at 04:00:25 (UTC) :
Vermaak je je een beetje in de luxe accommodaties in USA? Wel koud hè? Nog een weekje dan lig je weer op een strand!